Hamd, âlemlerin Rabbi Allah'a mahsustur. Allah'ın Resulü'ne, ailesine ve tüm sahabelerine salat ve selam olsun. Ey Allah'ım, bize faydalı olanı öğret, bize öğrettiklerinle de bize fayda ver ve bize faydalı ilimleri artır, ey âlemlerin Rabbi. Ey Allah'ım, senden samimiyet, sünnete bağlılık ve kabulü diliyoruz. Ey Allah'ım, iyi amellerimizi kabul et, günahlarımızı bağışla, çünkü sen bağışlayan ve merhamet edensin. İnşallah, bu yaz okuma derslerimizin son haftasıdır. İnşallah, bu hafta içinde İbn el-Cevzi'nin İmam Hasan el-Basri hakkındaki kitabını okuyacağız: "Hasan el-Basri'nin Ahlakı ve Zühdü, Bazı Hikayeleri ve Karakteri." Bu, bazı çevirilerde başlık olarak geçmektedir ve çeviriler bu başlıkta farklılık göstermektedir. İnşallah okuyacağımız bu kitap, iki sebepten dolayı çoğunluklayorumdan ziyade okumadan oluşacaktır: Birincisi, kitabın uzunluğu; ikincisi ise, kitabın açık ve anlaşılır olması, eyleme çağırıp teşvik etmesidir. Aşırı konuşma, eylem motivasyonuna aykırıdır. Ve yardım istenen tek kişi Allah'tır. Başlangıç ​​olarak, derste İmam Ahmed ibn Hanbel'in (Allah ona rahmet etsin) İmam Ahmed hakkındaki sözlerini okuduk ve bunlardan bazılarını tekrarlayacağız. İbn el-Cevzi, "Manakib" (Erdemler) adlı eserinin girişinde şöyle der: İmam Ahmed şöyle dedi: “Yüce Allah'ın lütfuyla, ümmetimizde ilim ve iyi ameller boldur. Ancak ben, İbn el-Cevzi'nin halifeler ve onlardan sonra gelenler arasında ilim ve iyi amellerde en yüksek mükemmelliğe ulaşanları aradığı gibi, ilim ve iyi amellerde en yüksek mükemmelliğe ulaşanları aradım. Üç kişi dışında, hiçbir eksiklik olmaksızın her ikisine de en üst düzeyde ulaşan kimseyi bulamadım: Hasan el-Basri, Sufyan el-Sevri ve Ahmed ibn Hanbel. Hasan'ın faziletlerini içeren bir kitap ve Sufyan'ın faziletlerini içeren başka bir kitap derledim ve sonra Ahmed ibn Hanbel'in bundan daha çok hak ettiğini gördüm…”