Türkçe - Azerice çeviri (v1.4 yeni)
?Türkçe
Ana içeriğe atla
Risale-i Nur Kütüphanesi
Ara...
yerinde bir borc-u fıtrat eda etmek, belki gayet hoş bir saadet elde etmek olduğunu; insan olan anlar.
Mağrib
vaktinde ki o zaman, hem kışın başlamasından yaz ve güz âleminin nazenin ve güzel mahlukatının veda-i hazînanesi içinde gurub etmesinin zamanını andırır. Hem insanın vefatıyla bütün sevdiklerinden bir firak-ı elîmane içinde ayrılıp kabre girmek zamanını hatırlatır. Hem dünyanın zelzele-i sekerat içinde vefatıyla, bütün sekenesi başka âlemlere göçmesi ve bu dâr-ı imtihan lâmbasının söndürülmesi zamanını andırır, hatırlatır ve zevalde gurub eden mahbublara perestiş edenleri şiddetle ikaz eder bir zamandır. İşte akşam namazı için böyle bir vakitte, fıtraten bir Cemal-i Bâki'ye âyine-i müştak olan ruh-u beşer, şu azîm işleri yapan ve bu cesîm âlemleri çeviren, tebdil eden Kadîm-i Lemyezel ve Bâki-i Lâyezal'in arş-ı azametine yüzünü çevirip bu fânilerin üstünde "Allahü Ekber" deyip onlardan ellerini çekip hizmet-i Mevlâ için el bağlayıp Daim-i Bâki'nin huzurunda kıyam edip "Elhamdülillah" demekle; kusursuz kemaline, misilsiz cemaline, nihayetsiz rahmetine karşı hamd ü sena edip
اِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ اِيَّاكَ نَسْتَع۪ينُ
demekle, muinsiz rububiyetine, şeriksiz uluhiyetine, vezirsiz saltanatına karşı arz-ı ubudiyet ve istiane etmek, hem nihayetsiz kibriyasına, hadsiz kudretine ve acizsiz izzetine karşı rükûa gidip bütün kâinatla beraber za'f u aczini, fakr u zilletini izhar etmekle,
سُبْحَانَ رَبِّىَ الْعَظ۪يمِ
deyip Rabb-ı Azîm'ini tesbih edip; hem zevalsiz cemal-i zâtına, tegayyürsüz sıfât-ı kudsiyesine, tebeddülsüz kemal-i sermediyetine karşı secde edip hayret ve mahviyet içinde terk-i masiva ile muhabbet ve ubudiyetini ilân edip, hem bütün fânilere bedel bir Cemil-i Bâki, bir Rahîm-i Sermedî bulup,
سُبْحَانَ رَبِّىَ الْاَعْلٰى
demekle zevalden münezzeh, kusurdan müberra Rabb-i A'lâsını takdis etmek; sonra teşehhüd edip, oturup bütün mahlukatın tahiyyat-ı mübarekelerini ve salavat-ı tayyibelerini kendi hesabına o Cemil-i Lemyezel ve Celil-i Lâyezal'e hediye edip ve Resul-i Ekrem'ine selâm etmekle biatını tecdid ve evamirine itaatını izhar edip ve imanını tecdid ile tenvir etmek için şu kasr-ı kâinatın intizam-ı hakîmanesini müşahede edip Sâni'-i Zülcelal'in vahdaniyetine şehadet etmek; hem saltanat-ı rububiyetin dellâlı ve mübelliğ-i marziyatı ve kitab-ı kâinatın tercüman-ı
00
/ 000
Azerice
Əsas məzmuna keçin
Risale-i Nur Kitabxanası
Axtarış...
İnsan təbii bir vəzifəni öz yerində yerinə yetirməyin bəlkə də çox xoş bir xoşbəxtliyə çatmağın bir yolu olduğunu başa düşür.
Məğrib vaxtı
Qışın başladığı və yay və payız dünyasının incə və gözəl varlıqlarının günəş batarkən kədərli bir vida etdiyi vaxta bənzəyir. Bu, həmçinin bizə bir insanın ölüm anında bütün sevdiklərindən ağrılı bir ayrılıqda ayrılıb məzara girdiyi vaxtı xatırladır. Bu, həmçinin bizə dünyanın ölüm əzabında öldüyü, bütün sakinlərinin başqa dünyalara köç etdiyi və bu imtahan dünyasının çırağının söndüyü vaxtı xatırladır və xatırladır; bu, tənəzzülə uğrayan sevdiklərinə ibadət edənləri şiddətlə xəbərdar edən bir zamandır. Axşam namazının belə bir vaxtında, təbiətcə Əbədi Gözəlliyi əks etdirən bir güzgü olmaq istəyən insan ruhu, üzünü bu böyük işləri yerinə yetirən və bu geniş aləmləri idarə edən Əbədi və Əbədi Varlığın əzəmətli taxtına çevirir və bu fanilərin üzərindən qalxaraq "Allahu Əkbər" deyir, əllərini onlardan çəkir, Rəbbə xidmət etmək üçün əllərini birləşdirir, Əbədi və Əbədi Varlığın qarşısında dayanır və "Əlhəmdulillah" deyir; Onun qüsursuz kamilliyini, misilsiz gözəlliyini və sonsuz mərhəmətini tərifləməklə və "İyyəkə nə'budu və iyyəkə nəsta'in" (Sənə ibadət edirik və Səndən kömək diləyirik) deməklə, köməkçisiz Rəbbinin, ortağı olmayan İlahiliyinin və vəziri olmayan hökmranlığının qarşısında qulluğumuzu təklif edir və Səndən kömək diləyirik; Onun sonsuz əzəməti, sonsuz gücü və yenilməz izzəti qarşısında baş əyməklə bütün kainatla birlikdə zəifliyimizi, çarəsizliyimizi, yoxsulluğumuzu və zillətimizi ifadə edirik və "Sübhan Allah" (Ona şan-şöhrət olsun) deyirik. "Uca Rəbbim" deyərək Rəbbini tərifləyir; Onun qüsursuz gözəlliyinə, dəyişməz müqəddəs sifətlərinə və əbədi kamilliyinə səcdə etmək, sevgisini və bəndəliyini heyrət və təvazökarlıqla elan etmək, hər şeydən imtina etmək; və bütün fanilərin yerinə Əbədi Gözəl, Əbədi Rəhmli Birini tapmaq və "Sübhan Rəbbi əl-Əla" (Ən Uca Rəbbimə şan-şöhrət olsun) deməklə çürümədən və qüsursuzluqdan azad olan Uca Rəbbini izzətləndirmək; Sonra Təşəhhüdü oxuduqdan sonra oturub öz adından o Gözəl, Əbədi və Şərəfli, Əbədi Birinə bütün yaradılışın mübarək salamlarını və pak salamlarını çatdırır və Onun Əziz Elçisinə salam verərək sədaqətini yeniləyir və əmrlərinə itaətini nümayiş etdirir, kainatın bu sarayının müdrik nizamına riayət etməklə və Şərəfli Yaradanın birliyinə şəhadət etməklə imanını nurlandırmaq; və həmçinin ilahiliyin hökmranlığının carçısı, Onun iradəsinin daşıyıcısı və kainat kitabının təfsirçisi kimi...
00
/ 000